Geschreven door 

E. Orellana, 1 oktober 2004

Nog voor 5 uur in de ochtend stond Maria op en begon in de nog donkere en eenzame woestijn aan de vijf tot zes kilometer langetocht die haar van de mysterieuze lijnen scheidden. “Ik moet van de zon winnen” zei Maria Reiche altijd, de ‘dame van de woestijn’.

In de onherbergzame woestijn Peru, op zo’n 460 tot 670 meter hoogte boven de zeespiegel, aan de rand van het Andesgebergte, lig in volledige eenzaamheid Nazca.
De “Lijnen van Nazca” vormen een van werelds grootste mysteries. Deze meer dan 2000 jaar oude lijnen zijn over ongeveer 520 km woestijn verspreid.

Nasca lijnen: 400 kilometers ten zuiden van Lima en 50 km van de Grote (Pacific) Oceaan

Wat zijn ‘De lijnen van Nasca’?
Dat zijn duizenden lijnen en figuren getekend in de bodem van de Peruaanse en Chileense woestijn. Vanwege haar dimensies zijn deze figuren alleen vanuit de lucht te zien. Deze mysterieuze en tevens spectaculaire Nazca-lijnen zijn honderden jaren geleden door nog onbekenden ‘getekend’. 
  Pas in 1939 zou de Noord-Amerikaan Paul Kosok bekendheid aan deze lijnen geven. Hij nodigde de Duitse wiskundige Fraulein Maria Reiche uit om deze lijnen samen met hem te onderzoeken. Uiteindelijk zou Reiche de rest van haar leven aan het onderzoeken van deze lijnen geven. 

De 'Nasca-lijnen' zijn in drie soorten te onderscheiden:

1. Geometrische figuren, 227 lijnen.
2. Gewone lijnen, aantal onbekend. Er zijn duizenden en ze zijn nooit geteld.
3. Figuren die dieren of mensen afbeelden, 32 in totaal.

De volgende kaart geeft een overzicht van de bekendste figuren. Van een aantal figuren is een foto beschikbaar. Klik daarvoor met de muis op de omcirkelde figuur.

Deze drie soorten lijnen vormen tevens de drie mysteries van Nasca: 
  1. De geometrische figuren zijn o.a. hoeken, driehoeken, spiralen, rechthoeken, golvende lijnen enzovoort. Sommige lijnen vormen concentrische cirkels die van de hooggelegen gebieden recht naar de zee gaan… of komen?. 
  2. De rechte lijnen, vele kilometers lang, kruisen vele sectoren van de woestijn in alle richtingen. Veel van de lijnen schijnen willekeurig te zijn en geen patroon te hebben. 
  3. De dierlijke en menselijke vormen zijn sfinxen van oude dierlijke goden die ook patronen van constellaties kunnen zijn. De afmetingen van de figuren zijn verschillend: de Aap bijvoorbeeld is 95 meter groot, de Feniks is 388 meter, de spin 32 meter en de Kolibrie is 198 meter groot . Bovendien zijn er ook vier figuren die op een afstand van precies 17 kilometer van elkaar liggen en elk heeft een diameter van iets meer dan 38 meter.

    De lijnen zijn met grote precisie gemaakt. Hoe konden ze dat? Een belangrijke nog niet beantwoorde vraag is ‘beheersten de makers van de Nazca-lijnen wiskunde?’ Hun precisie doet vermoeden van wel.

    Petrogliefen
    Buiten deze lijnen zijn er ook twee petrogliefen (figuren op steen getekend). Een ervan is een man ongeveer zo hoog “als een gebouw van 15 verdiepingen” zegt men. Deze tekening heeft de verbeelding van velen op hol laten slaan , de naam die de tekening heeft gekregen zegt het al 'de astronaut'. Andere wat nuchterder onderzoekers gaven hem de naam 'de uilman'.

    Nasca of Nazca?
    Was het u al opgevallen? Dat ik 'Nasca' en 'Nazca' schreef? Het is geen typefout! De officiële naam is 'Nasca' en komt van de Quechua-taal 'Nanasca' en betekend 'pijn, verdriet'.
    Toen de Spanjaarden in Zuid-Amerika kwamen konden ze de 's' niet uitspreken en spraken ze over 'Nazca' met een 'z'. Langzaam maar zeker begon men het ook zo te schrijven en uit te spreken. Echter in de Quechua taal komt de letter 'z' niet voor. Ik kies ervoor om de oorspronkelijke schrijfwijze uit de mooie Quechua-taal te hanteren. Vanaf nu geen 'z' meer in Nasca.

    Waarom zijn ze gemaakt? Wat zijn ze?
    Het waarom zullen wij nooit weten. Om dat te kunnen weten zouden wij eerst met precisie moeten weten wat de lijnen zijn. Wat ze voorstellen. Hierover zijn tot nu toe vooral theorieën en de meest geaccepteerde theorie is die van María Reiche: 'Ze zijn het grootste boek over astronomie dat bestaat. Je kan daarin het begin van de zomer en het begin van de winter lezen'. Een van de figuren, een vogel, wordt de boodschapper van 'Inti Raymi' genoemd. Dat is het Inca feest van de zon. Als u in de ochtenden van 20 tot 23 juni op de kop van de vogel gaat staan, dan zult u zien dat precies daar waar de snavel eindigt de zon opkomt. Hieruit blijkt dat de bewoners van de woestijn precieze kennis hadden over de verschillende periodes van het jaar: zomer, winter, lente en herfst. Maria Reiche schreef: 'wij kunnen in deze gigantische kalender op elke lijn iets ontdekken: het pad van de zon in het verleden, of het voorbij gaan van een verre ster, het verschijnen van een of andere constellatie of simpelweg de wandeling van de maan in de pampa'. 'Ongeveer tweeduizend jaar geleden hebben de oude bewoners van nasca hier een 'ruimte station' gemaakt om de kosmos te bestuderen'.

    Indien u dit verbijstert moet u weten dat in de pre-Columbiaanse (voor de komst van Columbus) volkeren van Zuid-Amerika niet alleen mistiek waren maar ook zeer goede astronomen. Niet verwonderlijk als u weet dat het noorden van Chile dé zone op aarde is waar de hemel het best waar te nemen is. Laten wij niet vergeten dat ook de Mayas (volk dat leefde in Mexico van 300 V.C. tot 1204 N.C.) astronomen waren. Zij hebben alle zonverduisteringen nauwkeurig voorspelt. Even terzijde, de Mayas hebben ook het einde van ons tijdperk voorspeld: zaterdag 22 december 2012.

    Hoe zijn de lijnen gemaakt?
    De grond waarin de lijnen zijn gemaakt is een van de droogste ter wereld (het regen niet meer dan 15 minuten per jaar) is oker kleurig en onder de eerste laag is de aarde geel. Daardoor, als de toplaag weg is gehaald de markering altijd zichtbaar zal blijven. Deze woestijngrond bevat kalk dat in combinatie met de dauw maakt dat de steentjes zacht aan elkaar plakken. Een derde element dat het voortbestaan van deze lijnen door de jaren heen heeft geholpen is dat de typisch woestijnwind een paar centimeter boven de grond haar snelheid verliest. Dat komt doordat de donkergroene steentjes veel zonnewarmte opnemen en een soort warme kussentjes vormen waardoor de wind de grond niet raakt.

    Konden de makers van de lijnen vliegen? Een opmerkelijke vraag ineens, althans zo lijkt het. Echter wetenschappers hebben zich deze vraag serieus gesteld. Als de makers niet konden vliegen, waarom hebben ze dan in honderden kilometers woestijngrond figuren getekend die je alleen maar vanuit de lucht kunt zien? Het is niet erg logisch dat de makers niet het resultaat van hun grondwerk wilden zien. En logisch denken konden ze gelet op de wiskundige precisie van hun werken. Maar waren ze wel in staat om te vliegen? Er zijn overtuigende proeven gedaan met authentieke materialen die aantonen dat het mogelijk was. Er zijn overblijfselen die in de richting wijzen van het gebruik van heteluchtballonnen.
    Een van de beroemdste beelden van de beroemde en tevens controversiële 'stenen van Ica' is die van twee mensen die op een soort vogel vliegen terwijl ze met een verrekijker de hemel bestuderen. De vraag of de Nasca-volk ook werkelijk gevlogen hebben, zal altijd wel onbeantwoord blijven. Er is in ieder geval geen twijfel aan dat de volkeren die bij de Nasca-plaat woonden de vliegkunst of beheersten of graag wilden dat ze die konden beheersen.

    Op 23 november 1975 heeft de luchtballon 'Condor I' zijn eerste vlucht boven de Peruaanse woestijn gemaakt. Dit was het resultaat van 'het Nasca project' begeleidt door de Noordamerikaan Jim Woodman en de Brit Julian Nott. 'Condor I' was een luchtballon gemaakt met materiaal dat alleen in de Peruaanse woestijn dichtbij Nasca te vinden is. De mand van de luchtballon werd gemaakt van een soort gras dat onder water in het Titicaca meer groeit. De stof van de ballon werd gemaakt door de firma “Raven”, een gerenommeerd bedrijf dat stoffen voor luchtballonnen maakt.

    De huidige stoffen van deze firma hebben een dichtheid van 65x35 garens per vierkante centimeter. Verrassend genoeg bleek dat de stoffen die de Nasquenses maakten een dichtheid hadden van 75x40 garens per vierkant centimeter! Dit is vastgesteld aan de hand van overgebleven resten in de graftombes van de Nascas. Een opmerkelijk staaltje van weefkunde. 'Condor I' kon tot 130 meter hoogte vliegen. Dat was genoeg, Woodman en Nott konden vanaf die hoogte de lijnen van Nasca goed zien.
    Konden ze misschien hetzelfde landschap en de figuren zien zoals, hypothetisch gesproken, de vroegere Nasca ballonnaut het heeft gezien?.

    Wie heeft de lijnen van Nasca gemaakt?
    De officiële archeologen beweren dat deze lijnen zijn gemaakt door het “Nasca –volk”. Dit volk was heel goed op drie gebieden: aanleg irrigatie systemen, stoffen maken (weven) en het beschilderen van zelfgemaakte potten. De potten werden geverfd in vele kleuren, het is bekend dat ze over meer dan 8(!) basiskleuren beschikten. De stoffen die ze maakten bleken zo sterk te zijn dat ze makkelijk voor (hete lucht) vliegballonnen gebruikt konden worden! Naast de nobele werkzaamheden had dit volk de duivelsachtige gewoonte om hoofden te verzamelen als trofeeën. Op vele potjes kunnen wij van deze hoofden vinden. In de Nasca graftombes bevinden zich de hoofden diet de dode in kwestie als trofeeën tijdens zijn leven had verzameld.

    Maar heeft het Nasca-volk de 'lijnen van Nasca' gemaakt?
    U zal in elk boek of op elke website een volmondig ja op deze vraag vinden. Echter was dat ook het geval? De lijnen bevinden zich in een volledig onbewoond gebied. Er zijn in de buurt van de tekeningen geen sporen gevonden van enige constructie of bouwsel van het Nasca volk. Behalve de archeologische resten van een centrum voor ceremonieën, de 'Cahuachi', lag de vermoedelijke hoofdstad van het Nasca-volk ver van de Geogliefen van Nasca.
    Wetenschappers hebben kunnen vaststellen, door middel van de C-14 methode - dat het Nasca volk moet hebben geleefd tussen het jaar 200 en 600 na Christus. De ouderdom van de woestijnstenen waarop de lijnen zijn gemaakt zijn tot nu toe niet serieus onderzocht op ouderdom. Wel wordt beweerd dat de lijnen meer dan 2000 jaar oud zijn. Archeologen zeggen dat één bewijs dat het Nasca volk de lijnen heeft gemaakt, is het feit dat de figuren van de lijnen ook op de Nasca potten te vinden zijn. Nu vraag ik u: 'Zou het niet net zo goed kunnen dat de schilders van de potten zich door de lijnen hebben laten inspireren en niet dat de tekeningen op de potten model hebben gestaan voor de lijnen?'
    Zolang dit niet is uitgemaakt is niet met zekerheid te zeggen dat het Nasca-volk de makers van de lijnen en tekeningen zijn.

    Zojuist hebben we kunnen zien dat het goed mogelijk was dat het Nasca-volk heteluchtballonnen kon maken en daarmee de tekeningen vanuit de lucht hebben kunnen waarnemen.


    Tot slot
    De Nasca lijnen hebben de fantasie van velen doen stijgen. De theorieën die over de Nasca lijnen zijn geschreven zijn te veel om op te noemen. Tussen de bekendste theorieën zitten die van de Duitse wetenschapper Erich von Däniken die schreef in zijn boek 'Waren de goden kosmonauten' dat de lijnen landingsbanen voor buitenaardse vliegschotels zouden zijn. De figuur 'De astronaut' zou gemaakt zijn door de aardse bevolking om de buitenaardse bezoekers te vragen terug te komen.

    Een andere theorie is dat de lijnen een relatie met water hebben. In het gebied waar de lijnen zich bevinden zijn goede aquaducten ontdekt. Volgens deze theorieën zou een verband bestaan tussen de ondergrondse kanalen en de positie van de lijnen . 'Water' zeggen de geleerden 'was voor de oude volkeren een reden om over de pampa te trekken.'

    De meeste geaccepteerde theorie is die van Maria Reiche: 'het is de grootste boek op aarde over astronomie'. Als dat zo is, wie waren dan de makers van die lijnen? Het Nasca-volk? Hetzelfde volk dat hoofden als trofeeën verzamelde? Of waren het bezoekers van buitenaf? Zo ja... van waar kwamen ze? Hoe kon een volk meer dan 1500 jaar geleden, met eenvoudige middelen, zulke figuren en lijnen maken met die buitengewone precisie? Dat is juist het Nasca mysterie.

    Maria Reiche, ze sprak slechts 5 talen en was dokter in de wiskunde, fysica, geografie en pedagogie, heeft geprobeerd dit mysterie te ontrafelen. Ze woonde in de woestijn, een plek op de aarde dat zo uit het boek “Honderd jaar van eenzaamheid” van Gabriel Garcia Marquez kon komen. Alleen de 'Lijnen van Nasca' zijn geen fantasieverhaal maar een realiteit. Daar hoog in de eenzame Zuid-Amerikaanse woestijn bevinden zich de lijnen als de stille getuige van....van wie of wat eigenlijk?

 
Bronvermelding